11 ام تیر ساعت 11 ، ساعتم را برای همیشه از کار انداختم! 

و لحظه ای بعد جهان از حرکت ایستاد. و تمام ساعتهای دنیا با

شتابی دلهره آور از من و ساعتم دور می شدند.

از این پس تنها زمانی که ساعت من درست

نشان میدهد ساعت 11 یازدهمین روز تابستان است!

پی نوشت : یازده هم عدد قشنگیه...مثل دوتا آدم کنار همه!

پی نوشت 2 :

چه نجابتی داره یه ساعت خوابیده!

شاید دور از آوارگی زمان خواب فرشته ای را می بیند!

نوشته شده در چهارشنبه 5 مرداد1390ساعت 0:32 توسط بهنام | |