شـبـهـای روشـن
سرمایه های هر دلی حرف هایی ست که برای نــگفتن دارد...
آدم شده ام برای زیستن در برهوت دنیا که جایم هر روز تنگ تر می شود! این روزها گم می شوم در خودم انتظاری نیست کسی بفهمد مرا... خودم هم دیگر خودم را نمی فهمم! هیچ جا هیچ خبری نیست و من در تناقض آگاهی و بی تفاوتی خودم معلقم!
نوشته شده در یکشنبه 27 بهمن1387ساعت
14:43 توسط بهنام | |


