شـبـهـای روشـن
سرمایه های هر دلی حرف هایی ست که برای نــگفتن دارد...
- گفتي : سالهاست که مرا نديده اي.... - گفتم : من از تــــو چشم بر نداشته ام ! توی اوج سادگی چه زیباست اندوه تو ! پی نوشت : نه اشتباه نکن این تو ، تو نیستی! با چشمانی بی روح چون مردگان به آینه خالی از من خیره بودم که این را کاوه آفاق با صدای بلند سر داد! پی نوشت 2 : باید حدس می زدم حتی باران هم نمی تواند جای پای تو را از ذهن بیمارم پاک کند پی نوشت: قدیم ترها نوشته بود جدیدتر ها بهتر می فهممش چه تلخ گفته بود باز باران بی ترانه گلستانه شهریور، ماه تولدم در فصلی که بی صدا مردم... حرفی که قبل ترها گفته بودم، روزهای زندگی آن روزها که "خوشبختی" حرف دل ما بود نوشتیم اما در آینده ای که اکنون است شنیده شد می بینی چه ساده آینده در گذشته جا می ماند ؟! پی نوشت : سلام بر پاییز... فصل آغاز تو ! پی نوشت 2 : اگر یادی از تو نمی کردم خفه می شدم ای استاد... ای مرد روزهای بی هوایی بشنو از درد آشنای قدیم استاد براهنی . . قسم به چشمهاي سرخت ابراهیم عزيزم، که آفتاب، روزي، بهتر از آن روزي که تو مردي خواهد تابيد! برای ابراهیم حاتمی کیا پی نوشت 3 : این هم برای حاتمی کیا و تو... به صد مرگ ِ سخت به صد مرگ ِ سخت تر در زندگی لحظاتی هست که به صد مرگ ِ سخت تر می ارزند ! خاطره یی شاید ... رویایی ... اتفاقی ... حسین پناهی 
این است راز glance....
