شـبـهـای روشـن
سرمایه های هر دلی حرف هایی ست که برای نــگفتن دارد...
دلم گرفته.تا دلتم بخواد واسش دلیل دارم یکیش تو، یکیش اون، یکیش ما، اصلا یکیش خود من... تو این اوضاع آشفته ما ، فقط تاسوعا و عاشورا کم بود دیشب و امروز پای حلیم بودم ... وای خدا چه حالی... ازین که مرادمو گرفتم شک ندارم ولی نمی دونم از کجا این همه مطمئنم! روزای سخت یا شایدم عجیبیه. همه چیز در حال تغییر و تحول اساسیه البته واسه من وگر نه این دنیا که باکش نیست... خدا عاقبتشو ختم به خیر کنه... چرا تا شکفتم جرا تا تو را داغ بودم، نگفتم چرا بی هوا سرد شد باد چرا از دهن حرفهای من افتاد! به ناگاه رشته افکارم پاره شد... "ببخشید، تا ساعت چند وقت داریم؟" منم که تا اوج افلاک یا شایدم اعماق زمین فرورفته ام با صدای لرزان به اشتباه می گویم : 6 . دقایقی را با خدا حرف زدم.در همین چند دقیقه به اندازه سالها حرف زدم ، از خودم گفتم و از تو... پایان همه امتحانها همیشه مهم بوده ولی اینبار.. . امتحانی سخت در یک روز یخ زده تعطیل زمستانی به قول شاملوی عزیز: " آری،زندگی کردن سخت آسان است" کاش شاملو هم امتحان داشت... تمام داشته هایم را جمع می کنم تا شاید بتوانم خودم را شیر کنم! اما کاش شیر شدن به آسانی سخت زندگی کردن بود... برای خودم دعا می کنم ... دعا... دعا... دعا.... ۲۲/۱۰/۸۶ قدمهايم .... چشمهايم .... و قلمم... نذر تو! عزيز راز آلود من !
این است راز glance....
