شـبـهـای روشـن
سرمایه های هر دلی حرف هایی ست که برای نــگفتن دارد...
تا لحظه ای از زير چتر من گذر كني ... اما به هر حال من عاشق باراني هستم گه رخت هاي خشک روي طناب را دوباره خيس مي کند... اي آسمان فقط يک بار فقط يک بار ديگر بر چتر من ببار!
شايد باران بهانه اي بود
نوشته شده در یکشنبه 2 مهر1385ساعت
1:58 توسط بهنام | |

